Eksplozywny system ESDS

system ESDS

ESDS czyli Explosive Self Defence System, co można przetłumaczyć jako System Eksplozywnej Samoobrony, powstał na początku lat 90 ub. w. w Szwecji. Jego twórcą jest funkcjonariusz policji szwedzkiej Slavo Gozdzik (Sławomir Goździk). System ESDS był już szerzej wspominany na tej stronie. Bezpośrednio informacje można czerpać ze strony esds.se. Tekst oparłem o swój artykuł pt. „Walka w stresie” (tytuł pochodził od redakcji), opublikowany swego czasu w MMS “Komandos”.

Była taka potrzeba

Zamiarem twórcy ESDS było opracowanie możliwych do opanowania w krótkim czasie, a zarazem efektywnych sposobów samoobrony i technik interwencyjnych dla policjantów. Chodziło o metody, które pozwoliłyby na bezpieczne i szybkie zdominowanie przestępcy i opanowanie sytuacji, bez względu na warunki. System, w toku rozwoju i rozpowszechniania w Europie i Stanach Zjednoczonych, zyskał uznanie nie tylko jako system szkolenia policjantów. Okazał się także przydatny dla funkcjonariuszy innych służb ochrony prawa, pracowników ochrony i osób cywilnych.

Musiały to być metody, do których opanowania nie potrzeba lat treningu. Przeciwnie, skoro mówimy o systemie użytkowym, to informację i konkretne umiejętności musimy zainstalować już po kilkudniowym stażu. Nie do przyjęcia jest podejście, kiedy to stawia się przed adeptem odległy cel i żąda samozaparcia w dążeniu do niego. Tymczasem większości ludzi na to nie stać. Nie mają czasu, pieniędzy ani ochoty na systematyczny trening. Co więcej, zwykle mają niskie zdolności motoryczne. Nie znaczy to, że na zawsze mają pozostać bezbronni.

Nie ma to nic wspólnego z jakąś receptą na to, jak się stać nietykalnym. Takich cudów nie ma. Chodzi o uświadomienie i pokazanie, jak można zwiększyć szanse przetrwania i starać się przejąć inicjatywę w starciu.

Jednak, aby system samoobrony uznać za spełniający swoją rolę, musi być efektywny we wszelkich okolicznościach, kiedy zachodzi potrzeba użycia go. Czyli musi pozwolić na zachowanie zdolności obronnych niezależnie od rodzaju ubioru, samopoczucia, zdolności ruchowych, warunków otoczenia.

Program szkolenia ESDS

Z tego powodu metody walki bezpośredniej w ujęciu ESDS muszą być proste, oparte na podstawowych umiejętnościach ruchowych. Dzięki temu będą łatwe zrozumienia i zapamiętania oraz do wykonania podczas siłowej i stresującej konfrontacji.

Obecnie można mówić o ESDS jako o całościowym systemie walki wręcz, samoobrony, strzelectwa, technik interwencyjnych, przygotowania psychicznego i taktyki konfrontacji ulicznej. W konsekwencji, program szkolenia ESDS obejmuje:

  • psychologiczne aspekty samoobrony, w tym metody przełamywania barier psychicznych w przypadku zagrożenia
  • fizyczne przygotowanie organizmu na kontakt w walce
  • rozpoznanie i wykorzystanie własnych instynktownych reakcji
  • wymuszone reakcje ciała, manipulacja układem nerwowym, krwioobiegiem, układem oddechowym człowieka
  • eksplozywność ruchów
  • walka w razie ataku w różnych formach i z różnych kierunków, przez jednego i wielu napastników
  • realistyczna walka w parterze
  • zachowania taktyczne oraz trening sytuacyjny i oparty na scenariuszach (pub, dyskoteka, pociąg, park itd.)

Ponadto dla służb mundurowych i pracowników ochrony prowadzone są zajęcia z zakresu

  • obezwładnianie i kontrolowanie zachowania przestępcy
  • współdziałanie zespołu podczas interwencji
  • taktyka interwencji w różnych sytuacjach (lokal, pojazd, zamieszki uliczne i in.)
  • użycie pałki
  • kajdankowanie
  • użycie i wykorzystanie broni palnej

Jeśli chodzi o ten ostatni punkt, to wyszkolenie strzeleckie w ESDS opiera się o stworzony w pierwszej połowie XX w. i zmodyfikowany podczas II wojny światowej bojowy system Point Shooting. Bez wątpienia, jego łatwe do nauczenia, agresywne techniki i niszczycielska skuteczność doskonale pasują do założeń ESDS.

Całość tworzy spójny system, w którym nie ma bezsensownego podziału na taktykę, samoobronę, techniki interwencji i wyszkolenie strzeleckie. Ten sztuczny podział jest zakałą programów szkolenia służb. Zajęcia wtedy są prowadzone bez wzajemnego powiązania i przez różnych instruktorów. Przy czym nie rzadko nie znających od strony praktycznej tego, co nauczają. Jest to problem występujący na całym świecie, dotyczy nie tylko naszego kraju.

Charakterystyka systemu ESDS

Podstawą, na której budowany jest ten system, jest odpowiedź na pytanie: jakie działania jest w stanie podjąć człowiek w stresie? ESDS jest oparty na obserwacjach ludzkich reakcji na impulsy fizyczne jak i psychiczne. Studiowane były reakcje na bodźce takie jak ból, strach, kontakt fizyczny, zagrożenie bronią, agresja słowna itd.

Podczas sytuacji stresowych wiele osób traci zdolność kontroli nad swym ciałem i psychiką. Nawet ludzie wytrenowani niejednokrotnie nie potrafią wykonać akcji opartych na wystudiowanych technikach i wymagających sporych możliwości ruchowych. Bardzo często osoby będące ofiarami ataków dopadają skrupuły co do rozwiązań siłowych albo obezwładnia je strach. Jednakże, nawet w takim stanie zaszokowania organizmu i umysłu, proste działania oparte na podstawowych odruchach nadal zachowają swoją efektywność.

Cechą zewnętrzną, charakterystyczną dla ESDS są gwałtowne akcje wyprzedzające, stosowanie wielokrotnie ponawianych uderzeń otwartymi dłońmi oraz bardzo niskich prostych kopnięć. Oprócz nich są stosowane oczywiście i inne nieskomplikowane techniki. Techniki są tylko sposobem realizacji podstawowych założeń systemu, przede wszystkim prostoty.

System ESDS nie wchodzi w żadną mistykę treningu i walki. Instynkt samozachowawczy człowieka jest sam w sobie wartością. Chęć wyjścia cało z opresji i pokonania napastnika jest wystarczającym motorem działania. Nie trzeba jej usprawiedliwiać ani usuwać w cień. Podobnie, nie ma żadnej filozoficznej podbudowy jeśli chodzi o trening mentalny i energetyczny czy etykietę jak w stylach wschodnich. Jest to system dla ludzi Zachodu, uwzględniający nasz sposób patrzenia na świat.

Na wszystko musi być miejsce i czas

To, jakich środków użyje się podczas konkretnej sytuacji, zależy od tego jaki ona przyjmie obrót. Generalne możliwości są takie:

  • Komunikacja werbalna, w tym rozpoznanie motywacji napastnika, umiejętności werbalne i zachowania taktyczne pozwalające na deeskalację konfliktu i osiągnięcie celów bez fizycznej konfrontacji
  • Stosowanie siły fizycznej
  • Stosowanie środków technicznych, czyli w samoobronie cywilów legalnie posiadanej broni nieletalnej lub przygodnych przedmiotów, a w przypadku funkcjonariuszy środków przymusu bezpośredniego
  • Środki ostateczne

W zainteresowaniu ESDS są wszelkie metody i środki, które umożliwiają przetrwanie konfrontacji ulicznej. Przygotowanie do niej to całościowy proces poddający ćwiczeniu zmysły i psychikę, dający przygotowanie fizyczne i ukierunkowany na wykorzystanie naturalnych odruchów jako podstawy do wykonywanych technik. Nacisk jest kładziony także na taktykę. Treningi w dużej części zawierają scenariusze i odbywają się w takim otoczeniu, w jakim toczy się codzienne życie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.