Wyszkolenie strzeleckie pracownika ochrony

Obrazek

To nowy podręcznik, napisany na zlecenie sieci szkół O’chikara. Poruszone są w niej podstawowe kwestie pracy z bronią palną. Głównym wyznacznikiem był tu zakres bloku programowego zawartego w rozporządzeniu MSwiA dotyczącym nabywania kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia. Może jednak stanowić nie tylko pomoc dydaktyczną dla kursantów, ale także stanowić wprowadzenie do strzelectwa bojowego dla wszystkich osób, które zauważają rozdźwięk pomiędzy tradycyjnymi szkoleniami „ze strzelania”, a tym, co jest praktycznie przydatne w pracy z bronią. A więc mogą z tego materiału skorzystać nie tylko pracownicy ochrony, ale też funkcjonariusze służb mundurowych czy prywatni posiadacze broni np. do celów ochrony osobistej.

Starałem się zawrzeć tu m.in. elementy, które do tej pory nie były mocniej akcentowane, a po części były i pomijane, w naszych podręcznikach strzeleckich. Z drugiej strony dokładałem starań, żeby dobór i ujęcie typowego podręcznikowego materiału z tego zakresu był jak najbardziej strawny. Jak każde przedsięwzięcie, również ta publikacja daje mi zarówno powody do satysfakcji, jak i niesie elementy, które natychmiast chciałbym zmienić. Z bliższą oceną trzeba jednak poczekać do czasu, aż książka zafunkcjonuje na rynku.

Książka została napisana latem 2012 roku a opublikowana w pażdzierniku br. Zawiera 144 strony, czarno-białe ilustracje, miękka okładka z logo wydawcy, cena 25 zł. Jest do nabycia w placówkach O’chikara na terenie całego kraju.

Praca, walka i BHP

Artykuł jest przedrukiem wstępu do podręcznika wyszkolenia strzeleckiego, który napisałem na zamówienie jednej ze szkół ochroniarskich. SK.

Wyszkolenie strzeleckie w zakresie umiejętności pracownika ochrony pełni specyficzną rolę. Zwykle jest podkreślana jego waga jako przygotowania do działania w czasie najcięższej osobistej próby, w sytacjach zagrożenia życia pracownika lub innych osób. Podkreślany jest ostateczny charakter tego środka przymusu. Swoją rolę odgrywa też wyrazisty wizerunek człowieka uzbrojonego, co jest sprawą jak najbardziej naturalną i porządaną. To jest wszystko prawda, ale trzeba to ustawić w rzeczywistym kontekście. W przeciwnym wypadku łatwo o nieporozumienie, a w dalszej konsekwencji może dochodzić do frustracji części pracowników ochrony, i to często tych najlepszych, najbardziej zaangażowanych.

Fakty są takie, że absolutna większość pracowników ochrony nigdy nie znajdzie się w sytacji, w której będzie zmuszona użyć broni. Patrząc całościowo, w skali działań ochroniarskich w przeciągu roku są to głośne, ale jednak sporadyczne przypadki. Z drugiej strony sytacja taka może spotkać każdego pracownika i to w każdym, nieraz najmniej oczekiwanym momencie. Równowaga pomiędzy tymi dwoma stwierdzeniami musi znaleźć odzwierciedlenie w szkoleniu i doskonaleniu zawodowym pracowników oraz w ich podejściu do codziennych obowiązków. Pracownik ochrony ma do wykonania określoną pracę, a broń jest szczególnym narzędziem służącym do jej wykonywania.

Warto poruszyć jeszcze jeden aspekt tej sprawy. O ile pracownik ochrony ma naprawdę duże szanse na to, że broni nigdy nie użyje, to jednym z istotnych powodów tego stanu rzeczy jest właśnie fakt, że tę broń posiada. Uzbrojenie
pracownika pełni rolę prewencyjną. Aby ta rola była jak największa, pracownik musi być posiadać także wiedzę i umiejętności, pozwalące mu na skuteczne użycie broni w razie konieczności, oraz na bezpieczne jej użytkowanie na codzień. W tym sensie dział dotyczący wyszkolenia strzeleckiego nie służy tylko opanowaniu podstaw strzelania. Nawet wprowadzenie jakiegoś szerwszego systemu wyszkolenia strzeleckiego to jeszcze za mało. W przypadku profesjonalistów należy mówić o całościowym sytemie pracy z bronią palną.

Praca z bronią palną w tym ujęciu obejmuje całość zadań i poszczególnych czynności wykonywanych przez pracownika w związku z posiadaniem broni. Znajdą się w tym elementy ogólnej wiedzy bronioznawczej, znajomość zagadnień prawnych związanych z posiadaniem i użyciem broni, znajmość zasad bezpieczeństwa i umiejętność stosowania ich w praktyce, bliższa znajmość typów broni posiadanych na wyposażeniu, umiejętność sprawnego wykonywania czynności obsługowych broni, wykształcone nawyki bezpiecznego noszenia i chronienia własnej broni podczas wykonywanych czynności, procedury i techniki posługiwania się bronią oraz znajmość taktyki wykonywania poszczególnych zadań służbowych również z uwzględnieniem opcji użycia broni.

Jak widać, jest to pojęcie bardzo szerokie, o wiele wykraczające poza zakres tego, co zwykło się określać potocznie jako „strzelanie”. W tym potocznym rozumieniu tzw. strzelania zachodzi koncentrowanie się na nauce oddawania celnych strzałów, w oderwaniu od przełożenia na praktykę codziennego funkcjonwania z bronią. Co więcej, nawet jeśli ograniczyć się tylko do tego wąskiego zakresu technik posługiwania się bronią, w praktyce widać ogromną wagę umięjętności w szerszym zakresie niż samo strzelanie. Mianowicie sytuacje, w jakich dochodzi do użycia broni
przez pracowników ochrony fizycznej, innych funkcjonariuszy ochrony prawa albo osoby działające w samoobronie, są związane z prowadzeniem walki. Jeszcze dobitniej można stwierdzić, że TECHNIKI POSŁUGIWANIA SIĘ BRONIĄ BOJOWĄ NALEŻY ROZPATRYWAĆ W PIERWSZYM RZĘDZIE JAKO FORMĘ WALKI, A NIE STRZELECTWA.

Walkę bronią palną przyjęło się określać jako strzelectwo bojowe (lub obronne). To jest ważne wyróżnienie na tle innych rodzajów aktywności powiązanych z używaniem broni palnej. Ma ono od samego początku wymuszać zrozumienie dla okoliczności, które leżą u podstaw poszczególnych procedur i technik. Nie mogą one stać się pustą formą, aby nie stracić z oczu ich sensu. Z punktu widzenia skuteczności ważna jest znajmość odpowiednich technik i wprawa w obsłudze broni ale też rozwijanie odporności psychicznej i ducha walki. Nierozerwalnie też jest związane strzelectwo bojowe z taktyką, zaś to wszystko musi być podbudowane nawykiem zachowań bezpiecznych w każdej sytuacji.

Nawiązując do bezpieczeństwa i do broni jako specyficznego narzędzia pracy, sensownie jest podejść szerzej również do tego aspektu. Zarysowuje się konieczność wyodrębnienia takiej dziedziny, jak bezpieczeństwo i higiena pracy z bronią planą, analogicznie tak, jak w przypadku pracy na innych stanowiskach i z innymi rodzajami maszyn. Jest to o tyle uzasadnione, że również w przypadku broni mamy z jednej strony do czynienia z wypadkami, a z drugiej strony istnieje szereg szkodliwych czynników towarzyszących strzelaniu, prowadzących do uszkodzeń słuchu, wzroku, zatruć, czy nawet występowania lęków. Osoba poważnie traktująca siebie i swoją pracę powinna być tego wszystkiego świadoma, uwzględniać i w miarę możliwości minimalizować zagrożenia.