Smatchet

Smatchet to kolejny nóż stworzony przez W.E. Fairbairna. Współautorem dzieła był Rex Applegate. Tak jak wszystko, w co angażował się Fairbairn, również powstawaniu tego ostrza przyświecało tylko jedno przeznaczenie i jedno kryterium: skuteczność w walce. W zamierzeniu była to broń osobista dla żołnierzy, którzy nie byli uzbrojeni w karabin z bagnetem. Opracowana pod koniec II wojny światowej, została zaakceptowana przez siły brytyjskie i była rozważana przez armię amerykańską, ostatecznie jednak nie znalazła się na uzbrojeniu. Nazwa smatchet dotychczas nie znalazła swojego odpowiednika w języku polskim.

Noże tego typu były dodatkowo specjalnie wyprodukowane w limitowanej serii w latach dziewięćdziesiątych ub.w. po uzgodnieniach wzoru z płk. R. Applegate. Można je spotkać pod nazwami Combat Smatchet, Applegate Fairbairn Smatchet knife lub AF Smatchet. Fotografie przedstawiają egzemplarze z tej produkcji.

Oryginalna konstrukcja z II wojny światowej miała długość całkowitą ok. 42 cm, długość głowni ok. 25, 5 cm, szerokość głowni w najszerszym miejscu niespełna 7 cm, grubość głowni 4,7 mm, ciężar całkowity blisko 0,6 kg. Dokładne wartości w calach wynosiły odpowiednio: 16,5″ – 10″ – 2,75″ – 3/16″ – waga 21 uncji.

Szeroka głownia w kształcie liścia była zaostrzona po jednej stronie na pełnej długości, a na drugiej stronie od czubka do połowy długości. Całość miała ciemno-matowe wykończenie, aby zapobiegać przypadkowym refleksom światła w nocy.

Smatchet bywa porównywany do bolo lub maczety. Jednak o ile tamte są to narzędzia robocze używane jako broń, to w tym przypadku był to projekt od początku do końca nastawiony na wytworzenie typowej broni bojowej. Za jej pierwowzór uważany bywa jeden z noży bojowych używanych podczas I wojny światowej przez żołnierzy z jednostek walijskich. Każdy element i cecha tego noża: ostrze, czubek, rękojeść, ciężar, zostały zaprojektowane do walki. Konstrukcja została skombinowana z bardzo prostym treningiem umożliwiającym szybkie opanowanie sprawnego posługiwania się tą bronią.



Kategorie:Walka wręcz, WW2 combatives

Tagi: , , ,

4 replies

  1. Nie do końca się zgadzam.
    Smatchet został opracowany, a właściwie przekonstruowany przez Fairbaina w Special Training Centre w Lochailort. Jęśli chodzi o Brytyjczyków to się zgadza, nie wprowadzili go do produkcji.
    Jednakże zupełnie inaczej jest ze Stanami Zjednoczonymi. Po kosmetycznych przeróbkach Fairbain nazwał go „fair sword” i smatchet wszedł do produkcji na potrzeby OSS. Protoptypy dla OSS przedstawił Millerson, fair sword był produkowany przez W.R. Case and Sons.

    Polubienie

  2. @Giro: Celem Fairbairna było opracowanie i wprowadzenie noża bojowego dla żołnierzy regularnej armii. Nie doszło do tego ani w Wielkiej Brytanii, ani w USA. Ciekawy jest podany przez Ciebie fakt, że tą bronią zainteresowała się OSS. Dzięki za to.

    Polubienie

  3. Uściślijmy, proszę. Jak najbardziej do tego doszło, tylko jako wyposażenie armii brytyjskiej wybrano nóż konstrukcji Fairbairna i Sykesa. Tak zwany nóż F-S.

    Polubienie

  4. Piszę tu o smatchet. Nóż F-S to zupełnie inna historia: https://brudnawalka.pl/2007/03/05/noz-f-s/

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: