Chin Jab / cios podbródkowy


Uderzenie podstawą ręki z dołu w podbródek jest jedną z podstawowych technik WW2 Combatives. Kierunek uderzenia biegnie prosto w górę blisko ciała przeciwnika, wzdłuż jego centralnej linii, wychodząc ze strefy poniżej jego obszaru widzenia. Po udanym uderzeniu możliwa jest kontynuacja ataku palcami w oczy.

Tego rodzaju podbródkowy jest wykonywany w bardzo podobny sposób jak bokserskie uderzenie z dołu. Wykorzystywane jest gdy przeciwnik znajduje się blisko. Nogi powinny być lekko ugięte. W momencie ataku należy wykonać przykrok (drop-step) w przód i lekko ku bokowi przeciwnika, w tym samym czasie przytrzymując dla kontroli tył jego ramienia i gwałtownie prostując nogi gdy uderzenie jest wyprowadzane. Uderzające przedramię jest trzymane blisko siebie. Przykrok, kontrola ramienia i uderzenie są wykonywane równocześnie – w momencie gdy stopa ląduje na ziemi w ślad za uderzeniem w górę przemieszcza się ciężar ciała. Uderzać należy tak szybko jak to możliwe, z pełną siłą i z intencją przekazania siły uderzenia “przez” i “poza” cel. Dystans jaki musi przebyć uderzenie będzie na ogół oscylować ok. 15 cm. Nigdy nie należy cofać ręki, sygnalizując w ten sposób zamiar uderzenia.

Istota tego uderzenia kryje się w sposobie uformowania uderzającej ręki i w mechanice ciała z jaką uderzenie jest wyprowadzane. Dłoń jest skierowana ku górze, palce rozszerzone i lekko zgięte. Nadgarstek należy zablokować a dłoń usztywnić, czemu sprzyja rozszerzenie i napięcie palców. Ręka jest zgięta w łokciu i trzymana blisko siebie.

Uderzenie jest bardzo skuteczne, a jego demolujący rezultat jest tym większy im dokładniej spod podbródka jest wyprowadzane. Efekt ten można zwiększyć powodując wysunięcie podbródka przeciwnika w przód, na przykład atakując kolanem w krocze. Wykonany czysto i z pełną siłą cios podbródkowy skutkuje możliwą utratą przytomności przez przeciwnika i grozi mu złamaniem karku.

Podbródkowy można ćwiczyć w następujący sposób: należy trzymać wolną rękę na wysokości swojego własnego podbródka, dłonią ku dołowi; drugą ręką dźgnąć szybko od spodu w górę, uderzając rękę oporującą.

Wykorzystano materiały: Fairbairn, Applegate, własne.

Informacje Sławomir Kasprzak
instruktor służb mundurowych

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s