Komentarze do brudna walka

Skomentuj Bronco Kick / naskok, którego autorem jest pretorian23

pretorian23 — Thu, 22 Dec 2011 12:42:06 +0000

na dobicie dobre ale jak wroog lezy juz na ziemi to lepsze sposoby by go zmacerowac bez skakania i ryzyka skrecenia kostki lub wywrocenia. kopniecia pilkarskie a prezycyjne w nogi ew,przyklek na wrogu kolanami.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Marcin R

Marcin R — Sun, 18 Dec 2011 21:04:50 +0000

Wzajemnie Wesołych świat i Wszystkiego Dobrego. Strona ekstra – znam ja, ale materiały rosyjskie są naprawdę ekstra. mam nadzieje że będzie się można co nieco podpytać odnośnie szkolenia wojsk radzieckich.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Hors

Hors — Sun, 18 Dec 2011 19:48:44 +0000

Pełna zgoda Marcinie.Totalnyj że tak powiem egriument.Specjalnie dla Ciebie,na gwiazdkę,jeszcze jeden link http://www.vrazvedka.ru/.W zakładce Obuczenie wiele ciekawego materiału.Pozdrawiam,Wesołych…

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Marcin R

Marcin R — Sat, 17 Dec 2011 23:01:08 +0000

Nóż F/S to narzędzie o dość wąskim zastosowaniu i konieczności „pilnowania jakości” czego dowodem mogą być testy u amerykanów którzy testowali noże seryjnej produkcji o dość niskiej jakości jak głosi legenda jeden z F/S stracił sztych podczas próby przebicia napompowanego koła samochodu. Finka jak to finka – służy harcerzowi do wszystkiego (podobnie jak np. nóż Hitlerjugend). To naturalny wybór. Co do seansów – wielu niemieckich zołnierzy pozostawiło po sobie ciekawe wspomnienia – Sayer, Metelman itp. Czasem piszą wręcz o „psychozie” odnośnie rosyjskich zwiadowców – bali się ich jak cholera i nikt nie chciał skończyć z poderżniętym gardłem jak świnia.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Hors

Hors — Sat, 17 Dec 2011 17:31:36 +0000

Do komentarza Marcina dodam że przy tworzeniu systemu znanego jako SmierszGRU testowano noże m.in.sztylet angielskich commandos(znany czytelnikom tego portalu)i wybór padł na klasyczną finkę(patrz NR-noż razwiedczika)bo angliski wbijał się w kości. trzeba by zapytać zwiadowców rosyjskich i niemieckich żołnierzy z tamtych lat.Z tym że niemieckich za pomocą talerzyka do seansów spirytystycznych.O wszystkim tymczasem można poczytać na stronie pana Igora Zaiczikowa http://www.realmir.ru/ . Życzę wszystkim Wesołych Świąt.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Sławomir Kasprzak

Sławomir Kasprzak — Fri, 16 Dec 2011 23:43:17 +0000

Dokładnie, generalnie posiadany sprzęt warunkuje możliwości działania. Chociaż trzeba pamiętać, że zdolność rozróżniania konkretnych możliwości sprzętu czy broni uzyskuje się dopiero wraz z nabieraniem biegłości w danej dziedzinie, a jeszcze trudniejsze jest przejście od treningu różnych niuansów do zastosowania w praktyce. To truizm, ale szczególnie w przypadku noża warto go przypomnieć, bo zdecydowana większość przypadków to użycia najprostsze z możliwych. Do tego stopnia, że w szkoleniach samoobrony zamiast rozpatrywać poszczególne typy noży, całkowicie uzasadnione jest iść w drugą stronę, i rozpatrywać generalnie zagrożenie ostrym narzędziem, niekoniecznie nożem, co zresztą chyba wszystkie sekcje robią. Nie wchodzę tu w ocenę realności takich czy innych rozwiązań, tylko chodzi mi o podejście do tematu.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Marcin R

Marcin R — Fri, 16 Dec 2011 19:15:47 +0000

Ja bym dodał jeszcze ze zależy tez od warunków w których przychodzi walczyć. Rosjanie w czasie II wojny uczyli trzech chwytów noża, NKWD dwóch. To były „chamskie”, proste chwyty – młotka i sopla (czy jak kto woli szpikulca do lodu) taki chwyt zapewniał całkowite panowanie nad ostrzem gdy żołnierz przeciwnika ma wiele warstw ubrania i trzeba głęboko wbić ostrze by spenetrować ciało. „Ciecia” były zastrzeżone praktycznie do twarzy i oczu przeciwnika, ale podstawą były głębokie, pewne pchnięcia. To były naturalne i proste chwyty – na ile skuteczne? trzeba by zapytać zwiadowców rosyjskich i niemieckich żołnierzy z tamtych lat. W każdym razie Niemcy obawiali się ich jak dzikie zwierze ognia.
Inaczej można walczyć np w „ciepłych” krajach, Filipinach itp. gdzie zakres technik możliwych do zastosowania jest zdecydowanie większa i można się bawić np w cięcia.

Skomentuj Sposób trzymania noża według Styersa, którego autorem jest Szymo Anders

Szymo Anders — Fri, 16 Dec 2011 07:26:46 +0000

Ja bym jeszcze dodał (zdaje się, że poruszałeś to sam w innym wpisie), że sposób trzymania noża i walki niem zależy od samego noża właśnie. Inaczej operuje się nim w zależności od długości ostrza, tego czy jest obosieczny etc.

Skomentuj Specyfika strzelectwa obronnego, którego autorem jest Sławomir Kasprzak

Sławomir Kasprzak — Wed, 14 Dec 2011 22:30:32 +0000

Zacznijmy od tego, że obecnie obowiązujące związki formalne są całkowicie sztuczne. Oczywiście, że każdy sobie jakoś radzi. Radzili sobie ludzie kiedyś, będą sobie „radzić” i w przyszłości. Kraina prawnej fikcji w służbach ochrony prawa. Co do strzelectwa, to widzę niesłabnący wpływ środowiska osadzonego w PZSS. Tak jak widzę jego działania od lat 90-tych, to „oni” zawsze dążyli do zdominowania całości strzelectwa w Polsce, nawet w dziedzinach, które ze strzelectwem sportowym nie miały nic wspólnego. Tak musiał im ulec np. samodzielny kiedyś ruch IPSC. Albo weźmy postawienie się niemal w roli organu administracyjnego przy udzielaniu zezwoleń na broń do celów sportowych. Tylko łowiectwo się opiera, ale to druga mocna grupa. Więc w tym sensie faktycznie jest, jak ma być, z punktu widzenia tych na górze :)
Niestety, taka systuacja wzmacnia problem nierealistycznych szkoleń.

Skomentuj Specyfika strzelectwa obronnego, którego autorem jest arturo

arturo — Wed, 14 Dec 2011 19:16:04 +0000

Wrócę do instruktorów, tych tylko sportowych mam nadzieję że życie zweryfikuje. Służby wybrną z tego w taki sposób, że te kwalifikacje sportowe do prowadzenia zajęć nie wystarczają, trzeba jeszcze zrobić kurs wewnętrzny. Rola tych którzy prowadzą taki kurs aby wyselekcjonować i wyszkolić właściwego instruktora. Jest jeszcze inny sposób, jeżeli mamy gościa z praktyką i umiejętnością przekazywania wiedzy to zróbmy z niego instruktora. Funkcjonariuszowi z doświadczeniem pseudo-instruktora nie wciśniesz, szkoda tylko „młodzieży „, bo Ci łykają wszystko, a potem jest problem.