Postawa do walki nożem opracowana przez Johna Styersa wywodzi się z szermierki szablą. W “Cold Steel” Styers opisał ją szczegółowo, oraz zamieścił tam wskazówki metodyczne i garść porad. Opisane w dalszej części podręcznika techniki walki nożem Styersa bazują właśnie na tej postawie. Analiza innych rozdziałów podręcznika pozwala zauważyć, że TA SAMA POSTAWA była stosowana przez Styersa w nauczaniu walki innymi rodzajami broni białej i w walce na gołe ręce.
Swoją drogą to charakterystyczne, że najwięcej szczegółów odnośnie postawy walki pojawia się w “Cold Steel” przy okazji omawiania walki nożem. Tam także jest wyjaśnione jej pochodzenie. Została zaadoptowana z walki szablą – to od tej broni należy wyjść w nauczaniu postawy “on guard” z nożem w systemie Styersa. Uwzględniając kolejne różnice pomiędzy szablą a nożem, dochodzi się do finalnej postawy, którą Styers zaleca przyjmować w trakcie OTWARTEJ walki.
To ostatnie wymaga szczególnego podkreślenia – jest tu mowa o nietypowej konfrontacji NÓŻ NA NÓŻ, kiedy to wytwarza się ekstremalna sytuacja, że przeciwnicy są zmuszeni, na ogół wbrew własnej woli, jawnie się sobie przeciwstawić. W tym momencie na bok odkładany jest fakt, że obecnie takie sytuacje w wielu kręgach kulturowych są niesłychanie RZADKIE, a absolutna większość przypadków użycia noża to są ATAKI Z ZASKOCZENIA. Drugi punkt, na który trzeba zwrócić uwagę, to TYP NOŻA stosowanego w tym systemie. Styers był wielkim zwolennikiem noża Bowie i wszystko w swoim systemie odnosił do tej konstrukcji, starając się w pełni wykorzystać jej możliwości i odwołując się do doświadczeń Jima Bowie. Jeszcze raz wypada podkreślić, że BROŃ I STYL WALKI MUSZĄ SIĘ UZUPEŁNIAĆ.
Przejście od postawy z szablą do postawy z nożem jest zilustrowane powyżej. W tym systemie wygląda ono następująco:
- Nóż należy trzymać w prawidłowy sposób, taki jak opisany tutaj.
- Przyjąć postawę szermierczą do szabli:
- stopy w jednej linii w lekkim wykroku;
- strona wykroczna jest ta sama, w której ręce trzymany jest nóż;
- stopa wykroczna skierowana do przeciwnika;
- stopa zakroczna skierowana na zewnątrz pod kątem w stosunku do linii walki;
- kolana lekko ugięte; przedramię z bronią uniesione i wysunięte nieco w przód przed tułów;
- czubek noża skierowany do gardła przeciwnika;
- ostrze w naturalnej pozycji powinno być skierowane w dół i lekko w prawo;
- nadgarstek zablokowany; druga ręka oparta o biodro;
- tułów powinien być przez cały czas wyprostowany.
- Aby dojść do postawy pojedynkowej na noże należy przesunąć stopę zakroczną w bok od linii walki (jeśli nóż jest trzymany w prawej ręce to odstawiamy w bok lewą stopę) i pozwolić swobodnie pracować drugiej ręce.
- W postawie nożowniczej:
- Powyższe przejście twórca metody zalecał ćwiczyć zwracając uwagę na kolejne punkty do momentu, gdy ćwiczący będzie w stanie przyjąć w pełni prawidłową postawę natychmiast po dobyciu noża, nie tracąc czasu na większe poprawki, co następuje stosunkowo szybko.
- barki powinny być ustawione frontalnie w stosunku do przeciwnika;
- tułów i głowa wyprostowane;
- nadgarstek ręki trzymającej nóż zablokowany;
- nóż skierowany do gardła przeciwnika;
- drugie ramię swobodne i nieco w bok, ale nigdy nie sięga w przód dalej niż ręka z nożem;
- kolana ugięte;
- nogi rozstawione w rozszerzonym wykroku (po przekątnej, nie w linii);
- stopa wykroczna skierowana do przodu;
- obie stopy ustawione względem siebie pod naturalnym kątem.
Należy pamiętać, że Styers był doskonale obeznany z wieloma rodzajami szermierki. Stąd właśnie wynika szereg jego pomysłów i metod treningowych.
Popularity: 64% [?]
