Komentarze do wpisu: Uwagi o metodach przeładowania pistoletu

Przez: Marcin R

Marcin R — Sun, 25 Jul 2010 08:32:46 +0000

Piszesz o czymś co można określić jako “taktyczną wymianę magazynka”, ale w stresie nikt o tym nie pamięta tylko wali ile się da z tego co akurat ma…

Przez: Smok

Smok — Sat, 24 Jul 2010 19:44:33 +0000

Wcześniejsze dobycie magazynka nie ma na celu diametralnego przyspieszenia samej wymiany, a umożliwienie ciągłego oddawania strzałów osłonowych w trakcie jednoczesnego dobycia magazynka zapasowego. P83 ma tylko 8 sztuk amunicji co przy ogniu osłonowym powoduje szybką konieczność jego wymiany. Przekombinowane? Być może, nie upieram się :)

Przez: Marcin R

Marcin R — Thu, 08 Jul 2010 18:06:10 +0000

ja chyba nie do końca rozumiem wpis kolegi powyżej. “Przy wymianie magazynka okazało się, że kciuk i palec wskazujący dłoni wolnej jest zaangażowany w wyrzucenie pustego magazynka, a przecież już powinny trzymać następny???” mnie uczono dwóch sposobów wymiany magazynka tzw. “błyskawicznej” i “taktycznej” Tą pierwszą stosuje się przede wszystkim w sytuacji gdy skończy sie amunicja i natychmiast należny dokonać wymiany. Pusty magazynek wyrzucam wolna ręka i po odrzuceniu pustego magazynka w ruchu powrotnym wyciągam drugi pełny a reszta jest znana. Drugi sposób stosuje się przede wszystkim w sytuacji gdy nie ma bezpośredniego zagrożenia w danym momencie i mam czas na to by najpierw wyciągnąć pełny magazynek a następnie zamienić go z częściowo opróżnionym magazynkiem – tym razem nie wyrzucę go a schowam do ładownicy bo jego zawartość może się jeszcze przydać.
Dla mnie to trochę przekombinowane, pracowałem kilka lat na P 83 i wszystkie czynności wykonywałem J/W i przechodząc na inne jednostki broni praktycznie nic nie musiałem zmieniać.
pozdrawiam

Przez: Smok

Smok — Thu, 01 Jul 2010 22:18:46 +0000

No to i ja swoje trzy grosze wtrącę. Szkoliłem się już na broni stosunkowo nowoczesnej, Glockach, P99 czy CZ. Jednakże pracować i szkolić dane mi jest na P83, którego konstrukcję doceniam, ale jako eksponat muzealny (powody znane wszystkim, zaczep magazynka ułatwiający zabór, umiejscowienie bezpiecznika, uszkodzenia przy ćwiczeniach na sucho, rodzaj i ilość amunicji itd itp). Właśnie te wymienione problemy spowodowały, że zacząłem próbować dostosowania metod do broni – skoro broni się przerobić nie da :D
Mam małą dłoń i przy dobyciu broni z kabury – jeśli trzymam ją pewnie – nie mam szans zmienić położenia bezpiecznika kciukiem ręki operującej. Zmuszony byłem kombinować, i przy metodzie obróciłem dłoń wolnej ręki. Przy uchwyceniu nią zamka, kciuk ma możliwość pewnego przełączenia bezpiecznika. Wadą jest możliwość zasłonięcia okna wyrzutowego. Wydaje mi się jednak być to “mniejszym złem”. Przy wymianie magazynka okazało się, że kciuk i palec wskazujący dłoni wolnej jest zaangażowany w wyrzucenie pustego magazynka, a przecież już powinny trzymać następny. Rozwiązaniem okazało się wyciąganie i trzymanie magazynka między palcami środkowym i serdecznym. Dziwne? Ale skuteczne. Magazynek jest na miejscu po wyrzuceniu poprzedniego i przy odrobinie wprawy nakierowany palcem małym dłoni trzymającej broń i dobity śródręczem wchodzi jak w masło. Oczywiście tworzy to złe przyzwyczajenia, które po zmianie broni na nowoczesną będą pewnie długo rugowane. Ech, realia…

Przez: leon

leon — Wed, 07 Apr 2010 22:11:32 +0000

Bazując na doświadczeniach w szkoleniu z walki bronią żołnierzy, zdecydowanie bardziej sprawdza się ładowanie broni “nakładką” lub STL. Izraelska szkoła ładowania “śrubą” i przyjmowanie postaw wylansowanych przez instruktorów izraelskich nie klei się z technikami i taktyką walki dla wojska. Jeśli chodzi o KRAV MAGA to zgadzam się z przedmówcami, że system ten ma bliżej swoje korzenie i zdecydowanie nie jest to Izrael, lecz Bratysława, miejsce gdzie dorastał jego twórca Imi Lichtenfeld. Następnie droga rozwoju systemu i jego twórcy wiodła przez służbę w armii brytyjskiej, by w końcu dotrzeć do ziemi obiecanej.

Przez: Marcin R

Marcin R — Sun, 01 Nov 2009 21:24:38 +0000

Też uważam że to mocno podkolorowany mit i dobry chwyt marketingowy dla laików, ale z drugiej strony Imi Lichtenfeld na pewno nie byłby zadowolony widząc co stało z Krav magą (totalna komercha…)

Przez: Sławomir Kasprzak

Sławomir Kasprzak — Fri, 23 Oct 2009 19:10:51 +0000

@Marcin R: Jestem dokładnie tego samego zdania co do pochodzenia technik tzw. izraelskich, zarówno w walce wręcz jak i w strzelectwie. Wszystko wskazuje na to, że początek stanowią techniki brytyjskie z okresu II wojny światowej. Drugim źródłem są… doświadczenia i metody szkoleniowe polskie. W 1943 roku Haganah wzmocniło ok 2,5 tys. wyszkolonych żołnierzy pochodzenia żydowskiego, którzy zdezerterowali ze stacjonującego w Palestynie korpusu gen. Andersa.
Popularne obecnie poglądy o wywodzeniu się kapap i krav maga z własnych doświadczeń izraelskich wyglądają na sztucznie spreparowany mit.

Przez: Marcin R

Marcin R — Sun, 11 Oct 2009 22:10:46 +0000

Jako pewne uzupełnienie pozwalajace połączyć STL z Izraelską śrubą niech posłuży poniższy wycinek z wikipedii na temat Krav magi: “14 maja 1941 Brytyjczycy uformowali pierwszą jednostkę Izraelskich Sił Specjalnych znaną jako Palmach (lub Pal’mach, skrót od plugot machatz=”pluton uderzeniowy”). Jednostka ta ćwiczyła pod brytyjskim nadzorem i miała posiadać ok. 1000 bojowników, lecz Haganah przekroczyła to ograniczenie i wyćwiczyła ok. 3000 ludzi, aby uczynić z niej zalążek przyszłej armii Izraela. Trening komandosów z Palmach nosił nazwę kapap (“walka wręcz”, skrót od krav panim l’panim=”walka twarz w twarz”). Kapap nie był jednolitym systemem, lecz programem szkolenia obejmującym rygorystyczne ćwiczenia fizyczne, strzelanie, posługiwanie się materiałami wybuchowymi, radiokomunikację, umiejętność przetrwania w trudnych warunkach, pierwszą pomoc i znajomość języków wroga. Trening walki wręcz był kombinacją zachodnich systemów walki, takich jak boks, zapasy, walka nożem i pałką nauczane w brytyjskiej armii. Nie było wówczas specjalnego określenia na samą walkę wręcz.” Jasne jest że angole sami dobrze wyszkolili Izraelczyków czego po zakończeniu wojny gorzko pożałowali. Wydaje sie oczywiste że późniejsi twórcy izraelskich technik posługiwania się bronią zaczynali profesjonalna karierę i uzupełniali wiedzę właśnie na szkoleniach pod okiem instruktorów brytyjskich prawdopodobnie w/g wzorców Fairbairna/Sykesa.
Co do nakładki to łatwiej mi usuwać zacięcia wykorzystując ten sposób przeładowania niż np. śrubą (mam na myśli technikę polegającą na dobiciu magazynka, odciągnięciu zamka z jednoczesnym skręceniem broni tak by skierować okno wyrzutu łuski w stronę ziemi, zwolnieniu zamka i oddania strzału) ale z drugiej strony jak weźmiesz laika i dasz mu pistolet każąc przeładować to na 90% wykona przeładowanie techniką STL. Takie są przynajmniej moje spostrzeżenia.