Komentarze do: Uwagi o metodach przeładowania pistoletu

Autor: Arturo W

Arturo W — Sat, 13 Nov 2010 21:06:57 +0000

To ciekawe co macie do powiedzenia, nie znalazlem bardziej profesjonalnego spojrzenia na tematy związane z bronią.

Autor: Marcin

Marcin — Mon, 06 Sep 2010 11:10:44 +0000

Postawa to „modern isocles” – zresztą dużo strzelając sam ją bezwiednie przyjmowałem, układ ramion tj. „Chapman”, ale nie tak sztywny i skośny, bez spinania się, kurczowego trzymania, jedynie nogi mocniej pracują, żeby dać stabilność i gotowość do ruchu. Mobilność jest ważna, na dystansach bezpośrednim i krótkim nie ma warunków np. do wymiany magazynka w klęku (kolejny fetysz “szkolenia izraelskiego”), a jeżeli brakuje osłon, to jedynie ciągły ruch i szybkość pozwalają odtworzyć gotowość i działać dalej.

Autor: Marcin

Marcin — Sun, 29 Aug 2010 11:25:21 +0000

Dokładnie tj. Piszesz. Ja natomiast staram się trzymać pistolet maksymalnie blisko ciała – zauważyłem, że przy jednorzędowych pistoletach nawet lepiej jest trzymać pistolet niemal pionowo. Magazynek wchodzi szybko i pewnie, prawie tak samo, jak wtedy gdy pistolet jest przechylony gniazdem w stronę ładownicy (bo tak uczą Żydzi). Najlepiej przechylić magazynek i najpierw wsunąć tylną ścinką, potem resztę – kiedy górna część wejdzie tak do 1/3 wysokości można przyspieszyć ruch ręki. Trzymam pistolet z boku, zasłaniając go dłonią wspomagającą, środek ciężkości nisko, barki do góry (tj. w PS), i rzuty okiem na boki i za siebie. W razie nagłego ataku wręcz łatwiej się obronić, uniknąć obalenia, poważniejszych obrażeń, utraty broni, a jeżeli trzeba to na bezpośredni dystans strzał (jeżeli dalej to „speed rock”).

Autor: Marcin R

Marcin R — Sat, 28 Aug 2010 21:32:41 +0000

Przy wymianie staram się trzymać broń przed sobą (po żydowsku) i uważam to za prosty i skuteczny sposób. Wymiana oczywiście jest wykonywana bezwzrokowo ale w sytuacji stresowej krótki rzut oka ułatwi osobie niewytrenownej wymienić magazynek gdy coś się zaplącze jednocześnie mając w polu widzenia cel.

Autor: Marcin R

Marcin R — Sat, 28 Aug 2010 21:22:57 +0000

No to niestety smutna prawda, rzadko instruktorzy potrafią odróżnić to co rzeczywiście ważne od mniej ważnych rzeczy. Zwykle gonitwa za “szybkością” przesłania prawdziwe zastosowanie uczonych technik. Z kolei osiągniecie odpowiedniej szybkości wyrabia przeświadczenie o niemal boskiej doskonałości i nieomylności. Tymczasem instruktor ma potrafić “Nauczyć” a nie dowartościowywać się… choć oczywiście odpowiedni poziom umiejętności jest niezbędny.

Autor: Marcin

Marcin — Sat, 28 Aug 2010 16:15:03 +0000

Jedna uwaga do wspomnianej pewności wyrzucenia magazynka: ponieważ całe schemat działania oparty jest skupieniu na zagrożeniu, poza przerwami w prowadzeniu ognia tj. zacięcia, wyczerpanie amunicji oczy kierujemy wyłącznie na cel. Wymiana po stwierdzeniu, że skończyła się amunicja odbywa się bez spoglądania na broń. Inaczej niż w sportach strzeleckich trzeba mieć pewność właściwego wyrzucenia magazynka jeżeli podczas wymiany broń nie znajduje się w polu widzenia. Ja często po sprawdzeniu naciskam zwalniacz, a zsuwającą się z chwytu ręka wspomagającą zahaczam o wystającą stopkę magazynka „wyrywając” go (przy zwalniaczach „górnych”), albo wyciągając trzymając za stopkę (przy każdym typie). W odróżnieniu od sportu, tutaj liczy się pewność nie tylko szybkość, a zdarzają się przecież utknięcia magazynka wskutek ich deformacji, zabrudzenia, zbyt małej masy (np. Glock). Wspomniana pewność leży też u podstaw niektórych innych technik – wielu instruktorów strzelania obronnego kładzie nacisk na ignorowanie zaczepu zamkowego…

Autor: Marcin

Marcin — Fri, 27 Aug 2010 16:24:13 +0000

Wyrzucenie pustego i załadowanie pełnego to czytelne rozwiązanie, o wymianie z odzyskaniem wspomniałem odnosząc się do poprzedniego wpisu. Uwagi nt. wykonania są trafne – zwłaszcza stroma droga dosylania naboju powoduje zacięcia (nabój uderza o górną ściankę komory i staje przekoszony). Jest za to bezpieczny w stanie przeładowanym, pod warunkiem włączenia bezpiecznika – inaczej upadajac na beton z wysokości 1m odpala w 50% przyapdków (w trybie DA). Zaczep europejski ma i zaletę: jest obustronnie dostępny i w broni jedynie do samoobrony wystarczy, laik go nie zwolni przypadkiem. Konstrukcja P-83 wynikała z prób wdrozenia oszczędnosciowych metod produkcji. No i WIST pokaleczył mi dłonie poodczas wielogodzinnych ćwiczeń bardziej niż on.

Autor: Marcin R

Marcin R — Fri, 27 Aug 2010 15:07:48 +0000

Co do P 83 to traktuje go z sentymentem – pierwsza jednostka na której przyszło mi pracować. Za podstawową wadę uważam tandetną jakość wykonania i jakość użytych materiałów które przekłada się na “awaryjność” oraz trochę “prehistoryczne” rozwiązania konstrukcyjne – zaczep magazynka, zasada działania bezpiecznika itp. Nie mniej jest to broń która powinna zapełniać zbiory kolekcjonerów a nie być na wyposażeniu funkcjonariuszy.

Autor: Marcin R

Marcin R — Fri, 27 Aug 2010 15:00:07 +0000

Ja tam wole fizycznie wyrzucić pusty mag ruchem kierowanym w stronę ładownicy a dopiero potem sięgać po pełny (stara żydowska szkoła). tak mam pewność że wszystko jest ok. są czywiście i inne metody ale w tym wypadku mam pewność że mag nie utknął w gnieździe. Uważam że to najprostsza metoda pozwalająca laikowi szybko “złapać” o co chodzi.

Autor: Marcin

Marcin — Thu, 26 Aug 2010 07:27:46 +0000

Spośród pistoletów z dolnym zwalniaczem magazynka P83 zalicza się akurat do najszybszych. Zwalniacz jest duży i pracuje bardziej ku górze. Dobry patent, to mocne wciśnięcie i przytrzymanie w położeniu pionowym, zanim gwałtownie obróci się nadagarstek – inaczej wysunie się, lecz nie wypadnie. Wtedy trzeba równie szybko skręcić nadgarstek w prawo z gwałtownym zatrzymaniem (ruch ten przypomina charakterystyką jednoręczne przeładownaie PM-63 – niezbyt bezpieczne zresztą). Trzymanie “wspomagającą” dodatkowego magazynka zajmuje ją tu niepotrzebnie – jeżeli już jest konieczne lepiej położyć magazynek grzbietem w zagłębieniu dłoni pociskami do góry. Pozwala to trzymać sam magazynek, a zgiętym palcem wskazującym dociskać zwalnaicz.
Z P-83 nie ma co przesadzać: spośród najtańszych na rynku, starych modeli jest całkiem przyzwoity. Nienajgorzej leży w dłoni, jest wbrew obiegowym opiniom celny, przyrządy celownicze w miarę czytelne (osławiony VIS ma znacznie gorsze). Jego wersja rozwojowa P-93 to już znakomity pistolet. Słaba wytrzymałość “Wanad” to prawdziwa wada, pamietam też ostre krawędzie. Ć