Dlatego ważny jest krytycyzm. Nie ma miejsca na bezpodstawne przemawianie tonem z góry, stawianie tez bez argumentacji, mylenie treningu z rzeczywistością itp. Takie sposoby prowadzenia dyskusji do niczego nie doprowadzą. Jedyne co się z tego może urodzić, to osobiste animozje i udowadnianie sobie czyja racja jest “mojsza”, zamiast poszukiwania rozwiązań. Coś takiego mnie nie interesuje. Takie rzeczy jak ambicjonalne zagrywki chcę wykluczyć z tego miejsca. W miarę możliwości oczywiście, bo ja święty też nie jestem.

Myślę, że @Marcin R też przyjmie takie podejście i inni dyskutanci również powinni.

Nie oznacza to unikania sporów. W Twoim ostatnim komentarzu znalazły się stwierdzenia, które natychmiast rodzą następne pytania i poważne wątpliwości. Ponieważ jednak zrobił się w tym temacie potężny off-topic, myślę, że mogą one spokojnie poczekać. Skoro, jak piszesz, działasz w swoim temacie szerzej i dłuższy czas, zakładam, że jeszcze będzie okazja. Wiem, że mogę się spodziewać rozsądnej dyskusji.

@All: Do rzeczy. Chcę przypomnieć, czego dotyczy ten artykuł. “Cold Steel” to ciekawa książka. Przeglądam statystyki całej strony brudna walka i widzę po zachowaniach użytkowników, że artykuły na podstawie tej książki wzbudzają duże zainteresowanie i odpowiadają na konkretne zapotrzebowanie. Jednym z moich celów jest wprowadzenie szerzej do świadomości ludzi trenujących w Polsce ciekawych źródeł wiedzy o combatach. Te źródła czytam przez pryzmat swoich doświadczeń. Jedną z ciekawych rzeczy, jakie zauważyłem w przypadku “Cold Steel”, i co mnie bardzo dobrze nastawiło, jest to, że Stysers najwidoczniej wyszedł z jakiegoś jednego punktu i spójnie podchodził do poszczególnych tematów. Jednym z tego objawów jest zastosowanie takiej samej, czy nawet tej samej postawy walki do różnych rodzajów broni białej i walki na gołe ręce. Co o TYM myślicie?

Mnie także dziwi ten częsty rozdźwięk pomiędzy tym, co ludzie z taką wiarą trenują, a tym co faktycznie robią, jeśli przyjdzie co do czego. Co gorsze, mało kto jest zdolny do tego, żeby wyciągnąć z tych nauczek trafne wnioski odnośnie szkolenia. Uważam także, że dotyczy to nie tylko układu trening a real. Mamy to samo nawet w strukturze samego treningu. Często brak jest odpowiedniego sprzężenia pomiędzy treningiem technicznym a sparringiem, o czym właśnie wspomniałeś.

Wydaje mi się, że źle zacząłeś i dalej brniesz w pewną pułapkę opinii, chociaż próbowałem Ci podać rękę w poprzednim komentarzu. Autorytatywne sądy są dopuszczalne, ale muszą mieć jakąś podstawę. Ta strona to nie jest miejsce na internetowe napinki.

Skoro mówimy o pojedynkach na noże, więc podaj swoje doświadczenia na które się powołujesz. Jeśli odbytych walk na noże masz tyle, że w komentarzach nie ma na to miejsca, to napisz cały artykuł a ja bardzo chętnie opublikuję. Zaś jeżeli nigdy w życiu nie pojedynkowałeś się nóż na nóż i nie było stawką Twoje życie, a tak pewnie jest, to zmienia postać rzeczy. Nie pisz gołosłownie, że coś tam nie nadaje się do takich pojedynków, skoro nie masz czym tego poprzeć. Ja także nie miałem takich sytuacji, dlatego szukam i podpieram się różnymi źródłami albo rozmowami.

Lepiej chyba było napisać mniej więcej tak: “Z grupą kumpli robimy sobie sparingi na giętkie atrapy noży. Z tych sparringów mam takie spostrzeżenia… itd”. Wtedy wiadomo na czym stoimy i możemy sobie podyskutować. Jeśli podasz jakiś umotywowany konkret za lub przeciw, to wtedy wielki plus dla Ciebie i po to jest ta strona. Sam napisałeś, że zwycięstwo lub porażka. Tu nie ma ideologii, nienaruszalnych autorytetów, świętych stylów itp.

Pomyśl też, że zarzucasz, i słusznie, wielu szkołom walki nożem, że są w stanie wykorzystać tego co trenują, ale czy sam wiesz, jak ma się to, co Ty trenujesz, do rzeczywistości. Czy są jakieś rzeczywiste przypadki wykorzystania, czy tylko masz świetne samopoczucie, bo dobrze Ci się sparuje, na sali, z kolegami, na atrapy? Podkreślam, że wcale nie uważam z góry, że nie masz racji, tylko sądzę, że na początku ustawiłeś się w złym świetle. Jeśli mam do wyboru albo przyjąć ogólnikowe zdanie hobbisty, albo próbować rozważyć zdanie poważnego autora, to wiadomo co wybiorę.

To co napisałem w odpowiedzi na Twoje wątpliwości technicznie, niestety musisz przyjąć jako wyjaśnienie. Tak właśnie jest u Styersa i ja nie mogę Ci nic innego napisać. Mój artykuł przedstawia to, co ten konkretny autor napisał w swojej książce. Nie zostawił kontynuatorów, którzy mogliby się wypowiadać, a ja nie będę fantazjował w takiej materii. Co do czasu szkolenia itd. nie znam jeszcze programu marines z tamtego okresu, więc także nie będę się wypowiadał. Są materiały wskazujące, że był dosyć obszerny i intensywny.
Pozdrawiam.