<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Komentarze do: Strzelanie jednorącz to podstawa, wpis uzupełniający</title>
	<atom:link href="http://brudnawalka.pl/2008/02/15/strzelanie-jednoracz-to-podstawa-dodatek/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://brudnawalka.pl/2008/02/15/strzelanie-jednoracz-to-podstawa-dodatek/</link>
	<description>od strzelania do butowania</description>
	<lastBuildDate>Thu, 10 May 2012 10:28:23 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<item>
		<title>Autor: Marcin R</title>
		<link>http://brudnawalka.pl/2008/02/15/strzelanie-jednoracz-to-podstawa-dodatek/#comment-90</link>
		<dc:creator><![CDATA[Marcin R]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 09 Aug 2010 22:26:04 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://brudnawalka.com/?p=95#comment-90</guid>
		<description><![CDATA[Wnioskując zachowaniu się funkcjonariuszy szczęście że się nie zastrzelili, moim zdaniem zabrakło zgrania w ich działaniu co o mało nie doprowadziło do tragedii. Wydaje mi się że błędy nie wynikają tylko z niewłaściwego dostosowania technik do sytuacja  a wiekszym problemem jest brak zgrania i właściwego (zdecydowanego)reagowania w sytuacji zagrożenia. Dobrze że chociaż jeden zaczął strzelać a drugi schował się za samochód, nie było okrzyku &quot;gun&quot; który zasygnalizowałby partnerowi rodzaj zagrożenia, nie sądze by drugi funkcjonariusz zaangażowany w szamotaninę w ogóle zorientował się w tym co sie dzieje dookoła niego, dobrze że nie został rozjechany przez drugiego przeciwnika.]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Wnioskując zachowaniu się funkcjonariuszy szczęście że się nie zastrzelili, moim zdaniem zabrakło zgrania w ich działaniu co o mało nie doprowadziło do tragedii. Wydaje mi się że błędy nie wynikają tylko z niewłaściwego dostosowania technik do sytuacja  a wiekszym problemem jest brak zgrania i właściwego (zdecydowanego)reagowania w sytuacji zagrożenia. Dobrze że chociaż jeden zaczął strzelać a drugi schował się za samochód, nie było okrzyku &#8220;gun&#8221; który zasygnalizowałby partnerowi rodzaj zagrożenia, nie sądze by drugi funkcjonariusz zaangażowany w szamotaninę w ogóle zorientował się w tym co sie dzieje dookoła niego, dobrze że nie został rozjechany przez drugiego przeciwnika.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Autor: Marcin</title>
		<link>http://brudnawalka.pl/2008/02/15/strzelanie-jednoracz-to-podstawa-dodatek/#comment-89</link>
		<dc:creator><![CDATA[Marcin]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 07:24:23 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://brudnawalka.com/?p=95#comment-89</guid>
		<description><![CDATA[Nieskuteczności strzelania oburącz w tym wypadku upatrywałbym jednak gdzieindziej. Otóż dla wychodzi tu brak uwzględnienia dynamizmu strzelań i ograniczeń czasowych już od początku procesu edukacji. Każde ćwiczenie strzelania obronnego obejmujące naukę czegoś co ja nazywam stzrelaniem reakcyjnym musi rozpoczynać się od dobycia broni z kabury. Strzelanie w dowolną stronę. Ograniczenie czasowe zmienne, odległość różna, ikierunek dowolny. Drugim składnikiem klęski lub sukcesu jest opanowanie i wybranie dla siebie prawidłowego chwytu cobezpośrednio wiąze się z pracą na spuście.Gdy ktoś mnie pyta jaka powinna być postawa strzelecka mówię : wygodna i stabilna przede wszystkim.Podobnie z uchwyceniem broni. Podobnie z celowaniem. Kiedy przyjmujesz postawę ciało ustawia się i głową już nigdzie nie błądzi. Ramiona bez zmiany tonusu mięśniowegoi położenia nadgarstków i zmiany siły trzym,ania broni naprowadzają pistolet : z góry na dół (w elewacji - kąt rzutu pocisku) i prawo lewo w kierunku. Takie właśnie drobne niedogrania techniczne wychodzą później w opisywanych przez ciebie sytuacjach. Myślę że dlatego niezbędnym składnikiem ćwiczeń są tarcze obrotowe, oraz symulacje kinowe, ale najlepiej ze zwijanym keranem do kteóregostzrela się przawdziwą bronią dorzutowanych na płachtę sytuacji.]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Nieskuteczności strzelania oburącz w tym wypadku upatrywałbym jednak gdzieindziej. Otóż dla wychodzi tu brak uwzględnienia dynamizmu strzelań i ograniczeń czasowych już od początku procesu edukacji. Każde ćwiczenie strzelania obronnego obejmujące naukę czegoś co ja nazywam stzrelaniem reakcyjnym musi rozpoczynać się od dobycia broni z kabury. Strzelanie w dowolną stronę. Ograniczenie czasowe zmienne, odległość różna, ikierunek dowolny. Drugim składnikiem klęski lub sukcesu jest opanowanie i wybranie dla siebie prawidłowego chwytu cobezpośrednio wiąze się z pracą na spuście.Gdy ktoś mnie pyta jaka powinna być postawa strzelecka mówię : wygodna i stabilna przede wszystkim.Podobnie z uchwyceniem broni. Podobnie z celowaniem. Kiedy przyjmujesz postawę ciało ustawia się i głową już nigdzie nie błądzi. Ramiona bez zmiany tonusu mięśniowegoi położenia nadgarstków i zmiany siły trzym,ania broni naprowadzają pistolet : z góry na dół (w elewacji &#8211; kąt rzutu pocisku) i prawo lewo w kierunku. Takie właśnie drobne niedogrania techniczne wychodzą później w opisywanych przez ciebie sytuacjach. Myślę że dlatego niezbędnym składnikiem ćwiczeń są tarcze obrotowe, oraz symulacje kinowe, ale najlepiej ze zwijanym keranem do kteóregostzrela się przawdziwą bronią dorzutowanych na płachtę sytuacji.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

